lipoliza bytom

BST-2 jest czynnikiem gospodarza, który ogranicza uwalnianie powstających cząstek wirusowych z powierzchni zainfekowanych komórek (30, 31). Poprzednie raporty pokazały, że większość SIV wykorzystuje swoje białka Nef do antagonizowania restrykcji BST-2 (32), ale niektóre SIV (np. SIV izolowane z małpy tantalskiej [SIVtan]) wykorzystują białko Env (33). W związku z tym przeprowadzono testy impuls -pas, aby najpierw ocenić, czy SIVsmE543-3 wykorzystuje swoje białko Nef lub Env do antagonizowania BST-2. Białko Env z izolatu HIV-2, ROD10. o którym wiadomo, że skutecznie antagonizuje ludzki BST-2 (hBST-2) (34). wykazał skuteczny antagonizm wobec rezusa BST-2 (rBST-2). Z drugiej strony, białko Env z innego izolatu HIV-2, ROD14. który nie antagonizuje hBST-2 (35). także nie antagonizował rBST-2. Te 2 białka Env zastosowano odpowiednio jako pozytywne i negatywne kontrole do charakteryzacji naszych białek SIV. Jak już wspomniano, SIVmac239 Nef wykazywał skuteczny antagonizm wobec rBST-2 (P = 0,0001 wobec ROD14) (36). Warto jednak zauważyć, że zgodnie z poprzednim raportem, białko Env SIVmac239 również wykazywało antagonizm BST-2 (P = 0,0004 wobec ROD14). W rzeczywistości, SIVmac239 Nef i Env poprawiły uwalnianie wirusa do podobnego zakresu w naszym układzie eksperymentalnym (rysunek 6). Zatem SIVmac239 może wykorzystywać zarówno Nef, jak i Env do antagonizowania BST-2. Z drugiej strony, białko Nef SIVsmE543-3 nie antagonizowało rBST-2 (P = 0,3607 wobec ROD14) (Figura 6). Zamiast tego wydaje się, że SIVsmE543-3 wykorzystuje wyłącznie swoje białko Env do antagonizowania BST-2 (P = 0,0001 wobec ROD14). Figura 6 Glikoproteina SIVsm Env wzmaga uwalnianie cząstek HIV-1. (A) Analiza kinetyczna uwalniania cząstek wirusa przez pNL4-3 / Udel-1 z niedoborem Vpu w obecności Env HIV, SIV Env lub SIV Nef. Komórki 293T transfekowano pNL4-3 / Udel-1 i DNA rBST-2 razem z wektorami HIV-2 Env wektory pHA-ROD14-Env i pHA-ROD10-Env jako kontrole, jak również wektorami do ekspresji Envs znakowanych HA z SIVmac239 i SIVsmE543 lub wektory do wyrażania Nef z tagiem HA z SIVmac239 i SIVsmE543. Próbki poddano analizie za pomocą impulsów, a białka wirusowe odzyskane przez immunoprecypitację rozdzielono za pomocą SDS-PAGE. Główne białka Gag HIV-1 p55gag i p24CA zostały zidentyfikowane po prawej stronie. (B) Ekspresję białka dla Env, Nef i rBST-2 zweryfikowano za pomocą analizy Western blot przy użyciu komórkowej a-tubuliny jako kontroli obciążenia. Przedstawiono reprezentatywne dane z 2 niezależnych eksperymentów. (C) Prążki odpowiadające prekursorowi i dojrzałym białkom Gag w A oznaczono ilościowo, a wydajność uwalniania cząstek w każdym punkcie czasowym obliczono i wykreślono jako funkcję czasu. Maksymalne uwalnianie wirusa przez ROD10 w 5-godzinnym punkcie czasowym określono jako 100%, a pozostałe punkty danych odpowiednio znormalizowano. Dane oznaczają środki. SEM z 2 niezależnych analiz. *** P. 0,001 i **** P. 0,0001, 2-drożna ANOVA (kinetyka uwalniania cząstek w obecności różnych białek SIV Env i Nef w porównaniu z uwalnianiem przez kontrolę negatywną ROD14Env). Wpływ mutacji w ogonie cytoplazmatycznym gp41 na antagonizm BST-2. Aby ocenić, czy mutacje w ogonie cytoplazmatycznym gp41, które zwiększają replikację wirusa w makrofagach, mają wpływ na antagonizm BST-2, testy impuls-chase i immunoprecypitację przeprowadzono na chimerach SIVsmE543-3 z podstawieniami pojedynczego aminokwasu pochodzącymi z SIVsm804E i z nośnikiem klonu wszystkie 4 mutacje. Zgodnie z wpływem każdej z tych substytucji na replikację w makrofagach, każdy z mutantów SIVsmE543-3 z substytucjami pojedynczych aminokwasów (SIVsmE543CT # 1, SIVsmE543CT # 2, SIVsmE543CT # 3 i SIVsmE543CT # 4) wykazał statystycznie znaczący wzrost wirionu. uwalnianie (P = 0,001, P = 0,0049, P = 0,0015, i P = 0,0004 odpowiednio w stosunku do WT E543-3 Env, odpowiednio) (Figura 7), wskazując, że każda substytucja aminokwasu może niezależnie zwiększać antagonizm BST-2
[przypisy: szkoła podstawowa lubasz, płesznik, gimnazjum w lubaszu ]