Rodzinna ciążowa nadczynność tarczycy spowodowana przez zmutowany receptor tyreotropowy nadwrażliwy na ludzką gonadotropinę kosmówkową czesc 4

Przeciwnie, gonadotropina kosmówkowa w stężeniach do 1000 U na mililitr powodowała zależny od dawki wzrost wytwarzania cAMP przez komórki zawierające zmutowany receptor, ale tylko minimalny wzrost w komórkach zawierających receptor typu dzikiego (Figura 2B). Porównanie stymulacji wytwarzania cAMP przez gonadotropinę kosmówkową w komórkach zawierających dzikiego receptora hormonu luteinizującego lub zmutowanego receptora tyreotropinowego wskazało, że mutant był około 1000 razy mniej wrażliwy (Figura 2C). Surowicę od ciężarnej o wysokim stężeniu gonadotropiny w surowicy (280 U na mililitr) rozcieńczono w celu uzyskania stężenia (65 U na mililitr), które było podobne do wartości zarejestrowanych podczas pierwszego trymestru ciąży. To stężenie gonadotropiny kosmówkowej powodowało wzrost produkcji cAMP o czynnik 3,5 w komórkach COS-7 wyrażających zmutowany receptor tyreotropinowy, ale nie miało ono wpływu na komórki eksprymujące receptor dzikiego typu. Hormon stymulujący pęcherzyki (200 mU na mililitr) nie wywierał wpływu na komórki wyrażające receptor mutanta lub dzikiego typu.
Wyniki testów bezpośredniego wiązania radioaktywnej gonadotropiny kosmówkowej lub wyparcia znakowanej izotopowo tyreotropiny przez gonadotropinę kosmówkową ze zmutowanych receptorów były negatywne (dane nie przedstawione).
Dyskusja
Fenotyp i genotyp naszego pacjenta i jej matki, wraz z cechami funkcjonalnymi zmutowanego receptora tyreotropinowego, doprowadziły do zespołu dziedzicznej nadczynności tarczycy spowodowanej nadwrażliwością receptora tyreotropinowego na gonadotropinę kosmówkową. Mutacja jest godna uwagi, ponieważ rozszerza specyficzność liganda receptora sprzężonego z białkiem G bez zmiany wrażliwości na natywny ligand, tyrropinę.
Mechanizm odpowiedzialny za ciążową nadczynność tarczycy u tych kobiet różni się od mechanizmu nadczynności tarczycy związanej z ciążami molarnymi i, przynajmniej u niektórych kobiet, niedokrwistością gravidarum. U kobiet z dwoma ostatnimi schorzeniami, nadczynność tarczycy wynika z aktywacji receptora tyreotropinowego przez nadmierne ilości gonadotropiny kosmówkowej lub przez kosmetyczne cząsteczki gonadotropiny o zwiększonej aktywności podobnej do tyreotropiny.13-16 Te dwie sytuacje mogą być postrzegane jako przesadne formy tarczycy. stymulacja, która występuje w momencie maksymalnej produkcji gonadotropiny kosmówkowej u wielu zdrowych kobiet w ciąży.1 W przeciwieństwie do tego, u naszego pacjenta i jej matki, którzy byli heterozygotyczni pod względem mutacji K183R, prawidłowe stężenia gonadotropiny w surowicy krwi, które nie stymulowałyby typ receptora tyreotropinowego nadmiernie powodował nadczynność tarczycy, która była na tyle poważna, że wymagała leczenia lekiem przeciwtarcznowym podczas ciąży.
Związek pomiędzy niedokrwistością Gravidarum a ciążową nadczynnością tarczycy nie jest jasny. W niektórych badaniach wysokie stężenie hormonów tarczycy w surowicy stwierdzono u 30 do 70 procent kobiet z niedokrwistością Gravidarum, 5,7, ale w innych badaniach niewiele kobiet miało wysokie wartości.17 Niezależnie od tego, czy hiperemeza wynika z nadczynności tarczycy, czy z stanu hiperestrogennego hiperstymulacja przez gonadotropinę kosmówkową lub z innych mechanizmów nie jest znana. 18-18-20 Stwierdzenie ciężkiej nawracającej niedowładu w obecności prawidłowych stężeń gonadotropiny w surowicy u naszego pacjenta sugeruje, że niedowład jest związany z nadczynnością tarczycy.
Biorąc pod uwagę jego funkcjonalne konsekwencje, zidentyfikowana mutacja – zamiana argininy na lizynę w pozycji 183 – jest zaskakująco zachowawcza
[przypisy: wdrożenia magento, bifidobacterium, cilostazol ]
[przypisy: bombki styropianowe, chirurgiczne usuwanie ósemek, dentysta gliwice ]
[patrz też: orzechy włoskie kalorie, osa a pszczoła, pasożyty wewnętrzne ]