tyrakowski ortopeda

Podsumowując, autofagia, produkcja NO i ich wzajemne oddziaływanie z czynnikami bakteryjnymi kodowanymi przez RD1 wykracza poza ich znaną rolę w komórkach mielocytarnych do hLEC. Autofagia została postulowana jako droga do celu w klinice w celu opracowania lepszych szczepionek i uzupełnienia chemioterapii podczas leczenia gruźlicy. Nasze dane sugerują, że potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić tę ścieżkę jako dobry cel, ponieważ w zależności od zakażonej tkanki i komórki, odpowiedź autofagiczna może być korzystna dla M. tuberculosis. Ryc. 7Projektowany model dynamiki M. tuberculosis u zakażonych hLECs. M. tuberculosis (zielony) jest fagocytowany przez hLEC i początkowo znajduje się w fagosomie (brązowy). W 24 godziny po zakażeniu, 70% do 90% bakterii ucieka do cytosolu, ale jest to ściśle zależne od RD1. M. tuberculosis bez RD1 i mała część RD1 + M. tuberculosis są przedmiotem handlu bezpośrednio do fagolizosomów (PL) i podlegają ograniczonemu wzrostowi / zabijaniu (proces ten jest również indukowany przez IFN-y). W cytozolu M. tuberculosis może łatwo replikować, ale jest to ograniczone, gdy IFN-y jest obecny poprzez przeniesienie wewnątrzkomórkowego eNOS w celu wytworzenia NO w bezpośrednim sąsiedztwie bakterii. Niewielka populacja M. tuberculosis wchodzi również na drogę autofagii w sposób zależny od RD1, bezpośrednio z fagosomu i / lub przez cytozol. M. tuberculosis indukuje tworzenie się autofagosomu i może replikować w przedziale LC3 + przez blokowanie fuzji lizosomów z autofagosomem. Po aktywacji hLEC przez IFN-y, przywraca się fuzję autofagosomu-lysosomu (tj. Zwiększony strumień autofagiczny), a wzrost M. tuberculosis jest ograniczony w autofagolizosomach (AL). Podczas infekcji węzłów chłonnych za pomocą M. tuberculosis, naczynia limfatyczne odgrywają nie tylko rolę strukturalną, regulując handel komórkami, ale mogą również być zakażone i mają ważną funkcję immunologiczną niezależną od komórek. Postulujemy, że hLEC mogą być ważnym rezerwuarem M. tuberculosis podczas pozapłucnego i utajonego zakażenia gruźlicą u ludzi. LEC w węzłach chłonnych może reprezentować miejsce uprzywilejowane pod względem odporności, pozwalając na utrzymywanie się, ale także przyczyniając się do limfangiogennych reakcji zapalnych podczas leczenia. Nasze wyniki mogą wyjaśnić dobrze udokumentowane dane kliniczne, w których pacjenci z post-pierwotną gruźlicą limfatyczną są leczeni i leczeni, ale później reaktywują się. Metody Histologia, immunohistochemia i analiza. W badanym materiale wybrano fragmenty tkanek zatopionych w formalinie od pacjentów, u których zdiagnozowano gruźlicę jako pozytywne i / lub AFB +. Przekroje tkankowe odparowano dwukrotnie w ksylenie przez 10 minut, a następnie traktowano w 100%, 95% i 80% etanolu przez 2 minuty przy każdym gradiencie. Skrawki tkankowe następnie umieszczono w buforze do pobierania antygenu (Access Super Antigen Solution, Menarini Diagnostics) w dekloakcyjnej komorze (Biocare Medical), inkubowano w 110 stopniach przez 10 minut i pozostawiono do ochłodzenia przez 60 minut. Skrawki permeabilizowano w PBS – 0,2% Triton X-100 i inkubowano w buforze blokującym (1% BSA, 5% płodowa surowica cielęca w PBS) przez noc w temperaturze pokojowej. Pierwotne i wtórne przeciwciała zostały przebadane pod kątem reakcji krzyżowej w próbkach od niezakażonych osobników. Pierwotne (ludzkie antygeny) i drugorzędowe przeciwciała zostały przebadane pod kątem krzyżowej reakcji z M. tuberculosis w próbkach, które były AFB +. Nie było reakcji krzyżowej przeciwciał użytych w tej pracy z M. tuberculosis. W oznakowaniu za pomocą anty-M. przeciw gruźlicy, uzyskaliśmy wyraźny wzór barwienia M. tuberculosis: typowy kształt i morfologię, silny i swoisty związek z ziarniniakami oraz makrofagi w obrębie tych ziarniaków. Aby potwierdzić anty-M
[podobne: pekan, pecherzyca, orteza na kolano ]