Wariacje geograficzne dotyczące wskaźników wykorzystania w szpitalach i klinikach dla weteranów cd

Prawie połowa (1 577,743 z 3,427,312, czyli 46%) zwykłych użytkowników VA kwalifikowała się do rejestracji, ponieważ mieli oni jedną lub więcej hospitalizacji w okresie od 1991 do 1995. Z tej puli kwalifikujących się podmiotów 280,799 lub 17,8% spełniało kryteria diagnostyczne w kohorcie. Definicja rozładowania była zrzutem używanym do przyporządkowania pacjenta do kohorty i określenia daty rejestracji. Pacjenci kwalifikowali się tylko wtedy, gdy nie zostali hospitalizowani w ośrodku VA z powodu któregokolwiek z ośmiu warunków w ciągu dwóch lat poprzedzających określenie ich absolutorium. Jednakże, aby zapewnić, że kohorty zarejestrowane w 1991 r. Były wystarczająco duże, aby badanie mogło mieć statystyczną precyzję, pozwoliliśmy pacjentom w tej grupie uzyskać definitywne zwolnienie w latach 1988-1991. Każdego roku dodawano nowych uczestników. Po włączeniu do kohorty, pacjenci przebywali tam do śmierci 30 września 1995 r. I nie mogli zostać przeniesieni do innej kohorty, nawet jeśli byli hospitalizowani z powodu innych schorzeń. Pacjenci, którzy mieli wiele pobytów w ciągu roku, w którym kwalifikowali się do badania, zostali przydzieleni do grupy przez losowy wybór spośród ich kwalifikujących się diagnoz. Na przykład, jeśli pacjent miał trzy pobyty na dławicę piersiową i jeden na cukrzycę w 1993 roku, miałby 75 procent szans na przydzielenie do kohorty anginy. W oddzielnej analizie wskaźników wykorzystania w dziewięciu aniżeli w ośmiu kohortach w latach 1992-1996, wykluczyliśmy również weteranów, którzy, choć wiadomo, że żyją, nie korzystali z usług VA przez dwa kolejne lata. Zakładaliśmy, że przeszli na opiekę niezwiązaną z VA. Znaleźliśmy te same geograficzne wzorce użycia. Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością serca zostały opisane w innym miejscu.29
Wskaźniki wykorzystania zostały przeanalizowane zgodnie z zagrożonym czasem osobowym. Tak długo jak byli w kohorcie, pacjenci byli analizowani w odniesieniu do hospitalizacji i ambulatoryjnego stosowania usług VA i czasu ryzyka dla takiego zastosowania. Liczba dni spędzonych w szpitalu została odjęta od czasu ryzyka, aby określić stopień wykorzystania usług ambulatoryjnych.
Analiza statystyczna
Ponieważ chcieliśmy zbadać różnice w stopach wykorzystania, które można przypisać procesowi opieki lub systemowi VA, skorygowaliśmy stawki, aby kontrolować zmienność przypisywaną czynnikom pacjenta poza kontrolą systemu opieki medycznej. Czynniki, które system może zmienić (np. Liczba łóżek) zostały celowo pominięte w modelach, ponieważ nie chcieliśmy dla nich kontroli. Nasze podejście30,31 było specyficzne dla choroby. Dostosowała się w każdej grupie pod względem różnic w rezerwie fizjologicznej, środków wsparcia społecznego (w oparciu o wiek, płeć, rasę i stan cywilny) oraz rodzaju i złożoności warunków pacjentów (główne diagnozy w grupach związanych z diagnozą, liczba współwystępujących schorzeń i liczba układów ciała – endokrynnego, hematologicznego, neurologicznego, krążeniowego, oddechowego, pokarmowego, moczowo-płciowego i układu mięśniowo-szkieletowego – dotkniętych współistniejącymi schorzeniami). Użyliśmy współzmiennych związanych z definiowaniem absolutorium, aby dostosować ryzyko w momencie zapisania pacjenta, i aktualizowaliśmy profile ryzyka po każdym 24 miesiącach w badaniu, wykorzystując dane z ostatniej hospitalizacji.
Analiza kowariancji32 została wykorzystana do dostosowania się do charakterystyki pacjentów i do oszacowania środków wykorzystania według sieci na każdy rok
[podobne: cefepim, ceftriakson, wdrożenia magento ]
[hasła pokrewne: Choroba Perthesa, przeciski pod drogami, blinatumomab ]
[hasła pokrewne: operacja kręgosłupa szyjnego, opiekun osoby starszej, orteza na kolano ]