zatrucie mandarynkami

Obecnie istnieje niewiele podejść do walidacji potencjalnych genów podatności za pomocą modeli zwierzęcych. Podczas gdy niektóre ważne geny podatności na FSGS zostały zidentyfikowane i potwierdzone za pomocą genetycznych badań KO u myszy (47, 57), takie badania są pracochłonne i nie nadają się do wysokowydajnych badań przesiewowych. Niedawno stosuje się danio pręgowanego i Drosophila, biorąc pod uwagę obecność komórek podobnych do podocytów w tych organizmach i wygodę wytrącania ekspresji genów (33). Różnice w ekspresji genów oraz w ortologach genów ludzkiego genu ograniczają fizjologiczne znaczenie takich podejść do choroby u ludzi, takiej jak FSGS. W związku z tym chcieliśmy opracować skuteczny model myszy, który mógłby być stosowany do naśladowania FSGS, a także do sprawdzania genów kandydujących. Ponieważ FSGS jest prawdopodobnie oligonukleotydem (8), zaczęliśmy od modelu myszy FSGS, który wcześniej wygenerowaliśmy, opartego na bigenicznej heterozygotyczności Cd2ap i Synpo. Myszy o takim podłożu genetycznym rozwijają FSGS i wykazują białkomocz z niecałkowitą penetracją (~ 25%) po ukończeniu 6 miesiąca życia (42). Ze względu na powolny początek choroby tylko u części zwierząt, uważamy, że może to być dobre tło do przetestowania genów FSGS kandydatów. Z tego tła wygenerowaliśmy komórki ES i potwierdziliśmy, że prawie czyste myszy generowane z komórek ES z tego tła rozwinęły łagodny białkomocz, który był pierwszy wykrywalny u około połowy naszych zwierząt w wieku około 4 miesięcy i powoli pogarszał się (42). Uznaliśmy, że częściowe zahamowanie ekspresji genów przez RNAi w połączeniu z heterozygotycznością Cd2ap i Synpo będzie dobrym modelem oligogenicznego FSGS. Ponieważ nie chcieliśmy wprowadzać w błąd naszych wyników z wpływem RNAi na rozwój nerek, zaprojektowaliśmy nasz system ekspresji RNAi jako swoisty podocyt i indukowalny po urodzeniu. Namierzyliśmy shRNA dla kandydujących genów do locus Hprt1 przez rekombinację homologiczną, stosując strategię, którą opisaliśmy poprzednio (45). Aby uzyskać ekspresję specyficzną dla podocytów, nasze komórki ES również ulegały ekspresji cząsteczce indukowalnej do indukowalnego DOX (rtTA3G) pod kontrolą promotora specyficznego dla podocytu (nefryny) (43). Oligos shRNA zostały wbudowane w transgen miR30 (48). Stosując metodę wspomaganego laserem wstrzykiwania komórek ES do zarodków 8-komórkowych, mogliśmy wygenerować duże kohorty (10. 20 myszy) prawie identycznych zwierząt w ciągu jednego dnia zastrzyków (44). Uważamy, że nasze badanie jest pierwszym, które stosuje tę metodę do generowania dużej liczby zwierząt F0 do genetycznego badania przesiewowego. Kolor płaszcza potwierdził, że nasze zwierzęta były bliskie całkowicie pochodzeniu z komórek ES. Ta białkomocz była obserwowana tylko u niektórych, ale nie we wszystkich, zwierzęta prawdopodobnie odzwierciedlają zmienność wewnętrznej stopy choroby w naszym modelu myszy i krótkie okno czasowe, którego używaliśmy do pomiaru efektów. Nasz system badań przesiewowych zwierząt jest ograniczony, ponieważ polega na epistasis z Cd2ap i Synpo. Z tego powodu możliwe jest, że na innym podłożu genetycznym Dlg5 może być genem podatności na FSGS. Jeśli wszystkie geny podatności są składnikami pojedynczej sieci genów zaangażowanych w patogenezę choroby, strategia taka jak nasza może być bardzo przydatna. I odwrotnie, nasza strategia może być wykorzystana do określenia, czy jedna lub więcej sieci genów jest zaangażowanych poprzez wykorzystanie komórek ES o różnym podłożu genetycznym. Nie wiedząc, ile różnych sieci ścieżek jest zaangażowanych w FSGS, nasza strategia badania na zwierzętach może nie być wrażliwa na testowanie wszystkich genów podatności. Chociaż mniejszy problem występuje u myszy w porównaniu z danio pręgowanym lub Drosophila, ważne mogą być różnice między myszami i ludźmi w wyrażaniu paralogów genów. Różnice obserwowane między kohortami Kank1 i Kank2 RNAi mogły być spowodowane różnicami w ich ekspresji w podtypach mysich i ludzkich.
[przypisy: penire plus opinie, orteza na kolano, płatki jaglane właściwości ]